Seyir Defteri

Ve beklenen gün geldi. Her gün tek tek geri saydık. Hatta o günü, son günü, haftasonlarını düştük, sanki daha erken bitecekmiş gibi. 17 Eylül 2006 Çavuş Ömer oldu Hürgeneral Ömer.

Pazar günü çıktım asker ocağından. Bütün gün yatışa geçtim hemen. Hiçbir şey yapmadım. Akşam Battlestar Galactica'nın ilk bölümünü izledim.

Pazartesi Mucur'a doğru babamla yola çıktık. Hız kurallarına uymam çıldırttı babamı. Öğleden sonra vardık. İlk selamlaşmalardan sonra sulu bağa kaçtım. Babaannemin ektiği, bir zamanlar kova kova su döktüğüm salkım söğütün altında çimenlere uzandım. Hafif su şırıltısı, rüzgarın yaprakları hafifçe dövmesiyle ortama yayılan huzur ve böceklere aldırmadan çekilen uyku. Keyfim cep telefonumun çalmasıyla bozuldu. Babamdı arayan. Dayımın bostanına gittik.

Bostandan toplanan sebzeler, mangalda kızarmış etler. Keyfimiz yerinde. Tek eksiğimiz elektrik.

Mangal olur da mısır közlenmez mi? Közlenir tabi.

Salı Ankara'ya döndük. Arabanın arkası domates, üzüm, kabak, mısır vs. ile dolu. Ve kabak çiçeği. Sabah açılıp hemen geri kapanan bu güzelim çiçekler ne hikmetse (havalar sapıttığı için sanırım) kapanmamıştı.

Çarşamba önce kabak çiçeği dolmasını mideme indirdim. Nasıl söyleyeyim yok böyle birşey. İnanılmaz lezzetli. Zeytinyağlısı daha da güzel oluyormuş. Ablam öyle söyledi. Yeni hedefim belli oldu. Akşam Bilkent'e uğradım. Özgür yine çok çalışıyordu. Ertesi gün bir konferansta makale sunacakmış. Kedileri ile de tanışmış oldum. Bebekler üzerindeki etkim kediler için de geçerli sanırım.

Böyle geçti işte askerlikten sonraki ilk birkaç günüm. Sonra İstanbul'a geldik. Arabada Erkan Oğur söylüyordu:

Neden geldim İstanbul'a
Tutuldum kaldım avare
Şimdi bin kere pişmanım
Vakit geçti ah ne çare

Ah ah
Gelmez olaydım
Görmez olaydım
Tek seni cilveli İstanbul
Görmez olaydım
Ah bilmez olaydım

İstanbul'un kış denizi
Gemileri dizi dizi
Merhametin insafın yok mu
Neden mahzun ettin bizi

Ah ah
Gelmez olaydım
Görmez olaydım
Tek seni cilveli İstanbul
Görmez olaydım
Ah bilmez olaydım